Deprecated: Assigning the return value of new by reference is deprecated in /home/sannesal/domains/sanne2salone.nl/public_html/plugins/content/webeecomment.php on line 52
Weblog
Afdrukken E-mailadres
dinsdag 20 december 2011 20:00

Ingeburgerd of niet, FYM achterlaten, bijeenkomst met ouders

Ik sprak mijn vader en die was de dagen aan het aftellen totdat ik weer naar huis kom. Mijn broertje sms-de me dat hij er heel erg naar uitkijkt om me weer te zien, mijn oom vertelde me dat hij nog een paar daagjes nodig had ter voorbereiding van mijn komst (of eigenlijk van de komst van de famlie voor kerst...) maar dat hij niet kan wachten om me weer te zien, en vrienden en familieleden hebben me meerdere fijne mailtjes gestuurd. Het voelt goed om deze te ontvangen en dit te horen. Voor mij voelt het zeker ook zo, maar ik vind het toch ook wel een beetje lastig om hier afscheid te nemen. Het is toch voor tien maanden mijn leven geweest en ik heb vele vriendelijke mensen leren kennen.

 

Ingeburgerd of niet?

Wanneer ben je echt ingeburgerd? Is dat wanneer je snel weer in slaap valt terwijl je weet dat er een muis in je kamer loopt en knaagt aan van alles en nog wat? Is dat wanneer je maag niet meer van streek raakt bij ieder nieuw of vreemd dingetje dat je eet? Is dat misschien wanneer je legale papieren krijgt om in het land te verblijven? Is dat wanneer je de taal spreekt en de mensen begrijpt? Of is dat wanneer de lokale bewoners van het land zeggen dat je één van hen bent geworden? Ik weet het niet zo goed en merk dat deze vraag meerdere keren in de afgelopen week door mijn hoofd heeft gespeeld. Ik heb hier nu zo’n tien maanden gewoond, maar ben ik ook echt ingeburgerd of is daar mijn verblijf te kort voor? Ik spreek/versta het Krio redelijk, ik heb niet zo vaak last van mijn maag, mijn papieren zijn in orde, de mensen zeggen dat ik zeker één van hen ben en ik val zelfs weer in slaap wanneer ik een muis hoor rondhuppelen in mijn kamer. Toch blijf ik me een buitenstaander voelen, iemand niet van hier. Ik begrijp sommige gewoontes niet, ik word overal aangesproken en mensen hebben andere verwachtingen van mij, ik word op een andere manier behandeld en ben nog steeds niet gewend aan de roekeloze manier van rijden of de drukte op straat terwijl alle anderen daar weinig problemen mee schijnen te hebben.

 

De voornaamste reden voor bovenstaande punten heeft toch te maken met mijn huidskleur, denk ik. Ze zien blanke mensen hier nog steeds als rijke personen met veel kennis en vaardigheden. Mensen die ze met respect moeten behandelen en te vriend moeten houden. Dit zorgt er bij mij voor dat ik als een prinsesje behandeld wordt, wat in de praktijk betekent dat veel van de dingen die ik zelf kan doen mij ontnomen worden. Dit betekent weer dat ik een groot deel van mijn zelfstandigheid mis… en dat is nou net iets dat ik niet wil missen. In de afgelopen tien maanden heb ik geleerd om hiermee om te gaan, maar nu het bijna tijd is om naar huis te gaan voel ik dat ik het erg gemist heb. Ik ben dan ook zeker tot de conclusie gekomen dat ik hier niet zou kunnen wonen voor altijd. Het is een mooi land, met interessante gebruiken en culturele aspecten en ontzettend vriendelijke mensen, maar toch voelt het niet als een land dat mijn thuis kan worden.

 

FYM achterlaten & laatste werkdagen

Eind presentatieFYM hier achterlaten voelt minder zwaar dan het achterlaten van de mensen. Vanaf het begin af aan wist ik dat als ik iets hier opstartte ik het ook hier achter moest laten. Het zou niet iets zijn wat ik mee zou kunnen nemen en dat wil ik ook helemaal niet. Het voelt juist heel goed dat ik het nu over ga dragen aan lokale mensen en dat zij zelf moeten kijken hoe ze ermee verder willen gaan en hoe ze alles willen aanpakken… dit zonder mijn toezicht de gehele dag, zonder motiverende woorden of herinneringen aan bepaalde afspraken. Ik ben benieuwd hoe het gaat. Natuurlijk zal ik vanuit Nederland mijn best blijven doen, maar het zal op een ander niveau zijn.

 

Ik heb mijn laatste FYM werkdag al gehad en voor mijn gevoel heb ik het goed afgesloten. De meeste jongeren hebben hun eindpresentatie (die gekoppeld is aan de FYM module) gegeven en ook dat is nu dus ten einde. Ik ben erg blij dat ik de gehele module heb kunnen zien en de opdrachten heb kunnen bewerken. Sommige eindpresentaties hebben mij echt geraakt. Er werden kleine toneelstukjes opgevoerd, tekeningen met bijbehorend verhaald gepresenteerd, gedichten voorgelezen en zelfs zelf geschreven liedjes gezonden. De presentaties vertelden een verhaal over hoe ze hier kwamen… bang, verlegen, niet gewend om een presentatie te geven, weinig zelfvertrouwen, vaak betrokken bij gokspelletjes of diefstal, weinig vrienden en contacten, etc… tot hoe ze nu in het leven staan. Ze vertelden dat ze niet meer bang zijn om een presentatie voor een groot publiek te geven, dat ze nu meer vrienden en een soort tweede familie hebben gevonden, dat ze de kans hebben gehad om ministers te ontmoeten en belangrijke bijeenkomsten hebben kunnen bijwonen, dat ze gestopt zijn met gokken en stelen en nu een beter beeld hebben van hun toekomst. Het maakte mij stil, ik wist niet meer wat ik moest zeggen en was diep geraakt van binnen. Datgene wat ooit als een eindonderzoek begon is nu een organisatie geworden waarin jongeren een beter beeld van zichzelf krijgen en een plek hebben gevonden om hun gedachten te delen. Zelfs nu ik er zo over schrijf en weer over nadenk maakt het mij stil………………………… en ongelofelijk trots.

 

Bijeenkomst met ouders

Bijeenkomst met de ouders 1Bijeenkomst met de ouders 2


Op mijn laatste werkdag hebben we nog even een bijeenkomst gehad met enkele ouders van de jongeren. We hadden hen uitgenodigd om hen op de hoogte te stellen van de organisatie waar hun zoon/dochter de hele week naar toegaat en hoe ver ze al zijn gekomen in het programma. Er waren acht ouders (van de ongeveer 20 jongeren), maar die waren wel heel erg enthousiast over de bijeenkomst. We vertelden hen wat FYM inhield en dat de jongeren nu op een punt waren gekomen waarop ze een certificaat verdiend hadden. (Certificaten, juridisch geldig of niet, zijn hier erg belangrijk en soms de doorslag tot het verkrijgen van een baan. Daarom hebben we ervoor gekozen om de jongeren een certificaat te geven nadat ze de FYM module hebben afgerond.) Als jonge opkomende organisatie wilde we graag hun mening daarover horen en zien of de ouders bereid waren om ons daarin enigszins financieel te ondersteunen. Allemaal waren ze daartoe bereid en zeker blij dat wij hun kinderen gratis en voor niets zoveel dingen wilden leren. Ze moedigde ons aan om op deze manier verder te gaan en vooral de jongeren te blijven motiveren en assisteren bij het leren uiten van zichzelf.

 

De jongeren zelf waren ook aanwezig bij de bijeenkomst en hielden enkele korte toespraken. Ze vertelden dat ze ontzettend veel geleerd hadden in de afgelopen weken en super blij waren met FYM. Ook motiveerden ze elkaar om vooral te blijven komen en volgend jaar hun best te doen om FYM nog groter te laten worden. Een jongere vertelde voor alle aanwezigen dat hij voor FYM veel gokte en soms kleine diefstalletjes pleegde, maar dat hij daarmee gestopt was dankzij FYM. Ik vond het erg bewonderingswaardig en gezien de stilte in de zaal deelden anderen die mening met mij. De bijeenkomst met de ouders was een goed einde van mijn laatste werkdag.

 

The final days

Lash zijn keukenMijn laatste dagen hier worden gevuld met klussen in Lash zijn huis en veel gedag zeggen. Dat eerste vind ik helemaal niet erg, het voelt goed om hem in een huis achter te laten waarin hij zich op zijn gemakt voelt en waarin hij zich kan ontspannen. Zelf is hij ook erg druk bezig met het verkrijgen van een PS2 om de eenzame uurtjes mee op te vullen. Hij zegt dat hij zeker in een soort gat gaat vallen als ik eenmaal weg ben. Niet meer altijd iemand om hem heen die hij van alles kan vragen of van alles mee kan delen. Ik kan me dat best goed voorstellen en ergens ben ik dan ook wel blij dat voor mij álles gaat veranderen. Dus niet doorgaan met hetzelfde leven en iemand moeten missen, zoals het geval is voor Lash. Nee, voor mij zal mijn hele leven weer omgegooid worden en dat is misschien wel een stukje makkelijker. Met het gedag zeggen heb ik wat meer moeite. Iedereen die ik vertel dat ik bijna weg ga zegt dat ik voor die tijd nog even langs moet komen, dat ze voor me willen koken, tijd met me door willen brengen of me nog iets mee willen geven. Ik vind het allemaal heel lief en aardig, maar kunnen we niet gewoon doorgaan met hoe het altijd ging en dan straks gewoon even naar elkaar zwaaien? Er wordt zo’n nadruk gelegd op mijn vertrek en daar houd ik helemaal niet van.

 

Lash zijn huis vervenMorgen (maandag 19 dec.) hebben we nog een klein feestje georganiseerd in het FYM centrum en dinsdag 20 dec. iets kleins op de plek waar ik de gehele tijd gewoond heb. Op dinsdagavond zullen we alle spullen van Lash naar zijn huis brengen en daarna is mijn laatste dag aangebroken. Donderdag 22 december, rond 17:15 uur, ben ik weer op Nederlandse bodem als alles goed gaat. Het voelt echt zo raar, vanaf het moment dat ik dit schrijf is het nog maar vijf dagen (zo – ma – di – wo – do) voordat ik weer voet op Nederlandse bodem zal zetten en nog een extra paar dagen later en het is kerstmis (en dat terwijl ik nu nog in mijn korte broek in de zon zit). Vreemd en heerlijk tegelijkertijd.

 

Vanaf de bank bij Lash zijn huis, zittend in de zon en geluiden van werklui en spelende kindjes in mijn oor zeg ik jullie gedag vanuit Salone. Ik wil iedereen alvast ontzettend bedanken voor alle inzet, reacties, motiverende berichtjes, lange mailtjes en ondersteuning. Het heeft zeker meerdere malen een glimlach op mijn gezicht getoverd in de afgelopen tien maanden. Snel zal ik weer in Nederland zijn en jullie persoonlijk kunnen vertellen hoe het geweest is. Ik kijk er naar uit om jullie weer te zien.

 

Thenki, beaucoup beaucoup thenki!!
Sanne

 
« StartVorige12345678910VolgendeEinde »

Pagina 8 van 48

Op de hoogte blijven?

Wil je een mailtje krijgen als er iets nieuws te lezen is op deze website? Laat me het weten via het contactformulier!

> Direct naar het formulier <

Nú aanwezig op website

   4 bezoekers 

Zoek in website

Goed om te weten

Ik kan wel wat hulp gebruiken. Help je mee?

Naast het Free Your Mind project probeer ik ook nog enkele andere projecten te steunen. Bij al mijn projecten kan ik jouw hulp goed gebruiken!

Klik hier voor meer informatie.




Powered by Joomla!. Installed by Installatron. Designed by: joomla 1.5 templates joomla hosting Valid XHTML and CSS.