Deprecated: Assigning the return value of new by reference is deprecated in /home/sannesal/domains/sanne2salone.nl/public_html/plugins/content/webeecomment.php on line 52
Weblog
Afdrukken E-mailadres
woensdag 25 januari 2012 16:00

Gedachtes, vragen, 1%Club en de toekomst…

Zo’n vier weken geleden stapte ik op het vliegtuig en vloog ik terug naar Nederland. Het is nog maar net gebeurd, maar toch voelt het al als een lange tijd terug dat ik nog op mijn slippertjes liep en genoot van de zon op mijn gezicht.

 

Gedachtes

Ik heb alweer veel mensen ontmoet en gesproken en iedereen vraagt of ik alweer een beetje gewend ben aan het Nederlandse leven. Aan de ene kant is dit wel zo, de warme douche wende erg snel, maar aan de andere kant ook niet. Het leven hier is zo totaal anders en in vele opzichten vele malen makkelijker. We hoeven ons geen zorgen te maken over het eten van iedere dag, internet is eigenlijk altijd aanwezig en ook de winkels puilen uit van al de verschillende producten en goederen. Er is bijna altijd wel iemand in onze omgeving die ons een stapje vooruit kan en wil helpen en anders hebben we altijd nog een overheid die in vele gevallen voor ons klaar staat. In principe hebben we een veilig vangnet en dat voelt prettig. Toch komen er ook een heleboel regeltjes bij kijken. Als ik dan hoor dat sommige werknemers in de zorg geen tijd meer hebben voor de cliënten vanwege al het papierwerk dat zij in moeten vullen, dan vraag ik mij wel af waar we mee bezig zijn.

 

Ik merk dat ik in sommige opzichten toch een iets andere houding heb tegenover het leven dan de mensen om mij heen. Dit kan tot leuke discussies leiden maar soms geeft het me ook een eenzaam en alleen gevoel.

 

In Sierra Leone is het zo dat iedereen op zichzelf is aangewezen. Zodra er iemand in de familie of een goede vriend(in) een betaalde baan heeft dan is het bijna vanzelfsprekend dat hij of zij ook voor de mensen in zijn/haar omgeving zorgt. De mensen daar leven in omstandigheden waarvan je dat in Nederland nooit zou verwachten, maar ze hebben wel een ongelofelijke kracht en hoop in de toekomst. Ze roeien met de riemen die ze hebben en hebben daar over het algemeen vrede mee. Natuurlijk zouden ze graag meer geld te besteden hebben, zich geen zorgen meer te hoeven maken over het eten van iedere dag en het schoolgeld van hun kinderen direct en in zijn totaliteit kunnen betalen… wie zou dat nou niet willen? Toch hoor je daar niemand echt mopperen en proberen ze er het beste van te maken. Als de Engelse juf een keertje geen les kan komen geven dan geeft iemand anders die Engelse les toch gewoon. Het maakt dan helemaal niet uit dat diegene misschien slechts een heel klein beetje meer ervaring heeft op het gebied van de Engelse taal dan de studenten, ze zullen er alles aan doen om die les toch door te laten gaan.

 

Ik heb bewondering voor de kracht waarmee de mensen in Sierra Leone zich door het leven slaan. Nu ik weer in Nederland ben, ben ik mij zeker bewust van alle luxe mogelijkheden die wij hier hebben. Ik zeg zeker niet dat Nederland ideaal is of dat er in Nederland geen mensen zijn die het moeilijk hebben. Beide landen zijn bijna niet te vergelijken. Maar toch voelt het soms zo dat wij in Nederland kunnen mopperen over dingen die voor de mensen in Sierra Leone een luxe zouden zijn.

 

Vlak voordat ik naar Sierra Leone ging vroeg ik mij ook al af of ik überhaupt wel in Nederland zou willen werken. Hier ben je één van de vele hulpverleners en worden sommige cliënten soms zelf boos op je omdat jij hun probleem niet op wilt lossen. In Sierra Leone (of sommige andere landen) ben je soms de enige die even een luisterend oor biedt of iemand ondersteunt die het even moeilijk heeft. Op de één of andere manier voelt het alsof de dankbaarheid in Sierra Leone groter is dan hier in Nederland.

 

Vragen ???

Waar ga je voor als je toekomst als een blanco vel papier voor je ligt? Ik heb geen (vast) werk, geen kosten voor een huis aangezien ik op het moment nog  lekker thuis woon en ook geen andere vaste verplichtingen. Tijdens mijn opleiding beeldende therapie heb ik regelmatig te horen gekregen dat zo’n groot wit leeg vel papier eigenlijk best wel beangstigend kan zijn… en nu voel ik dat zelf ook, alleen dan op een iets andere manier. Ik kan alle kanten op… maar de grote vraag is: Waar wil ik heen?

 

In de afgelopen weken heb ik al veel nagedacht over wat ik zou willen en ik merk telkens weer dat ik het eigenlijk niet zo heel goed weet. Wil ik in Nederland werken? Of juist niet? Wat voor werk zou ik dan willen doen? Hoe ziet mijn ideale toekomst eruit? En dan misschien een vraag die voor deze site en dit stukje tekst nog wel belangrijker is: Hoe zie ik de toekomst van FYM? Wil ik er hier mee verder? Houdt dat in dat ik een eigen stichting voor FYM Nederland ga starten? Zo ja, wat komt er dan allemaal bij kijken? Etc. etc. etc.

 

Zoveel onbeantwoorde vragen… zoveel mogelijkheden… Beangstigend of juist prettig???

 

1%club

Stapje voor stapje probeer ik de dingen hier aan te pakken. Zo kregen vele van jullie laatst een mailtje met daarin de vraag of jullie je stem voor FYM wilden uitbrengen. Er zat een korte stemperiode aan vast en vandaar dat ik misschien toch een beetje te snel gehandeld heb en niet zo heel goed nagedacht had voordat ik het mailtje rond stuurde. Vanuit sommige reacties kon ik namelijk opmaken dat ze het prettig hadden gevonden als ik in het mailtje iets meer informatie had gegeven over de actie zelf.

 

Logo van de 1%clubHet was een actie van iemand die mij gevonden heeft op de website van de 1%club. Een site met verschillende ontwikkelingsprojecten waar je 1% van je tijd, geld of kennis kan doneren om zo het project te ondersteunen. Vorig jaar had ik FYM al aangemeld voor deze website en een profiel aangemaakt. (Neem even een kijkje op de 1%club website als je behoefte hebt aan meer informatie over de 1%club. FYM is te vinden onder de 1%projecten en heeft dan de naam: “Creativiteit als hulpmiddel”.)

 

De actie zelf was bedoeld om de projecteigenaar te ondersteunen met het opzetten en bijhouden van de sociale media (twitter, facebook, etc) en verschillende acties op touw te zetten om zo snel mogelijk het gevraagde bedrag bij elkaar te krijgen. De oprichtster van deze actie had drie projecten uitgezocht en het project met de meeste stemmen zou winnen. Jammer genoeg had FYM net niet genoeg stemmen. Hopelijk de volgende keer beter.

 

Ik ben nu zelf maar op onderzoek uit gegaan wat betreft facebook (Fym Sierra Leone) en twitter (FYMSalone) en als het goed is, is FYM nu dus ook hierop te vinden.

 

Mocht iemand dit nu lezen en denken “Hé, daar kan ik Sanne wel bij ondersteunen.” Of “Ik weet nog een leuke actie voor Sanne om aan mee te doen.” Of “Ik wil een actie voor FYM opzetten.” Alle ideeën en initiatieven die helpen om FYM in Nederland te promoten, FYM Salone te ondersteunen en/of mee te denken over de toekomst van FYM zijn welkom.

 

Waar gaan we heen?

De toekomst

Op dit moment draait FYM Salone op eigen kracht. Ik ben er niet meer om alles te controleren of mensen te motiveren. Ik ben er niet meer om de vele vragen te beantwoorden, tips te geven tijdens de FYM lessen of afspraken te maken met andere organisaties. Dit het moment voor hen om te bewijzen dat ze er ook echt (zelfstandig) voor gaan. De eerste verhalen zijn in ieder geval positief. Lash en ik hebben regelmatig contact en hij vertelde dat de ‘oude groep jongeren’ nog steeds regelmatig langs komt. Ze willen graag helpen met FYM promoten bij bijvoorbeeld scholen, etc. Ook komen er veel ‘nieuwe jongeren’ die zich willen aanmelden. Toen ik zei dat ik jaloers was op Lash omdat hij het in de praktijk allemaal kon zien groeien, moest hij wel lachen.

 

Ik vind het spannend om te zien hoe alles verloopt en ben vooral nieuwsgierig naar de ontwikkelingen in de komende maanden. Ik hoop echt dat het ze gaat lukken om FYM meer basis te geven en dat ze nog meer jongeren weten te bereiken. Het wel of niet oprichten van een ondersteunende stichting in Nederland zal hier mede door bepaald worden.

 

Deze periode van ontwikkelingen geeft mij tijd om na te denken over wat ik zelf zou willen, het geeft FYM Salone de tijd om te groeien en in de tussentijd kan ik alvast een oriënterend onderzoekje doen wat betreft het oprichten van een eigen stichting in Nederland. Voor zover ik nu weet zal het nog wel enig denkwerk met zich meebrengen. Gelukkig hoef ik me niet te haasten… en zal ik jullie natuurlijk zoveel mogelijk op de hoogte houden.

 

Liefs, vanuit het volle hoofd van Sanne

 
« StartVorige12345678910VolgendeEinde »

Pagina 6 van 48

Op de hoogte blijven?

Wil je een mailtje krijgen als er iets nieuws te lezen is op deze website? Laat me het weten via het contactformulier!

> Direct naar het formulier <

Nú aanwezig op website

   4 bezoekers 

Zoek in website

Goed om te weten

Aardrijkskundeles

Meneer Aardema van het Lyceum aan Zee (voorheen het oude Etty Hillesum College, mijn oude middelbare school) heeft mij benaderd om tijdens enkele lessen aardrijkskunde wat meer te vertellen over Sierra Leone, de oorlog en datgene wat ik daar gedaan heb.

> Ga direct naar artikel <




Powered by Joomla!. Installed by Installatron. Designed by: joomla 1.5 templates joomla hosting Valid XHTML and CSS.