Deprecated: Assigning the return value of new by reference is deprecated in /home/sannesal/domains/sanne2salone.nl/public_html/plugins/content/webeecomment.php on line 52
Afdrukken E-mailadres
zondag 27 november 2011 23:00

Simone in Salone, video voor Albert Schweitzer Fonds, bijna naar huis

Ze kwam ruim twee uur te laat aan op het vliegveld, maar daarna hebben we gelukkig gelijk de veerboot kunnen nemen en zijn we naar het huis hier gegaan. Simone had twee grote koffers mee met allerlei cadeautjes. Echt, het leek wel Sinterklaas inclusief de pepernoten. Bij deze wil ik iedereen heel erg bedanken voor de leuke verassingen en de filmpjes waren echt fantastisch. Net alsof jullie even hier waren. De bemoedigende woorden zijn me zeker bijgebleven en helpen me nu in dit laatste stukje van mijn avontuur. Het was al vrij snel laat in de avond en iedereen was vrij moe. Eerst dus maar even een paar uurtjes slapen en dan weer verder kletsen.

 

Hieronder lees je meer over hoe ik het bezoek van Simone heb beleefd.
Simone heeft zelf ook beschreven hoe zij het ervaren heeft, en dat kan je lezen als je hier klikt.

 

Simone bij FYM – cursusje creatieve therapie

De volgende dag is Simone meegegaan naar het FYM centrum en werd van harte welkom geheten door alle jongeren. Ze hadden mooie tekeningen als welkom voor Simone gemaakt en zongen een liedje voor haar. In de dagen daarna heeft ze kunnen zien wat FYM hier allemaal aan het doen is en hoe de module in het echt uitgevoerd wordt. Beelden en er zelf bij zijn zeggen toch meer dan woorden en verhalen. Samen hebben we gewerkt aan enkele documenten die nog ontwikkeld moesten worden. En we hebben we een cursus over creatieve therapie in elkaar gedraaid voor de vrijwilligers van FYM (die hadden daar om gevraagd en ik vond dit een mooie gelegenheid). Vooral toen merkte ik dat het heerlijk was om iemand naast me te hebben met dezelfde kennis.

 

Simone kwam hier om te kijken wat we allemaal met FYM hebben bereikt en hoe de module in het echt uitgevoerd wordt. Ik geloof dat we in beide dingen goed geslaagd zijn.

 

CursusAan het einde van de week hebben we de cursus gegeven en volgens mij was hij zeer geslaagd. De vrijwilligers hebben nu iets meer kennis over creatieve therapie en hebben zelf de ervaring met het doen van creatieve opdrachten. Ze vonden het een hele openbaring. “Ik dacht altijd dat de opdrachten vrij simpel waren om uit te voeren, maar nu heb ik gemerkt dat je er echt wel over na moet denken.” “ Dit soort opdrachten helpen mij zeker om meer inzicht te krijgen in mijn eigen leven en ik snap nu beter waarom we bepaalde opdrachten doen.” We hebben veel lol gehad tijdens de cursus en er kwamen verrassende werkstukken tevoorschijn.

 

To the beach with Simone

Op zaterdag hadden de jongeren een uitje georganiseerd voor Simone. De meiden zouden eten koken en de jongens zouden voor drinken zorgen. Op de zaterdag zelf was het nog een geregel van jewelste voor Amos en Ibrahim, maar uiteindelijk zijn we op het strand beland en hebben een gezellig tijd gehad. We begonnen met het maken van puzzels en het doen van een spelletje mens-erger-je-niet (met Saloonse regels, bijvoorbeeld als je iemand van het bord slaat dan moet die ander eerst voor jou werken. Dit houdt in dat wanneer diegene aan de beurt is dan gooit hij de dobbelstenen voor jou.) Daarna kregen we een bordje rijst met cassave bladeren saus en vele pepers. Best pittig… Toen het eten een beetje gezakt was hebben we nog wat lokale spelletjes gespeeld en daarna hebben we een duik in de zee genomen. Heerlijk!! Al snel waren we omringd door allerlei jongetjes (ook van FYM) en stond Simone zwemles te geven. Eenmaal uit het water kregen we patatjes met kip en iets te drinken. Tenslotte werden er nog allerlei foto’s gemaakt en stapten we weer in de poda poda op weg naar huis.

Op het strand 1Op het strand 2

Nog diezelfde avond waren we uitgenodigd om bij een ‘Miss University’ verkiezing te komen kijken en dat hebben we dus ook nog even aan Simone kunnen laten zien. Het is echt zo ontzettend anders als dat wij gewend zijn in Nederland en samen hebben we ons kostelijk vermaakt. Heerlijk om weer even te kunnen kletsen over alle vreemde en rare dingen met iemand die daar hetzelfde over denkt.


Video opname voor Alber Schweitzer Fonds

Op maandag zijn we weer naar FYM gegaan en zijn we gestart met het opnemen van een korte documentaire over de ontwikkelingen van FYM. Het was super dat Simone er nu ook bij was want zij heeft ook een grote rol gespeeld in de ontwikkeling van FYM. Er werden enkele opnames gemaakt en in de namiddag hebben we die samen bewerkt. Het is een kort filmpje geworden met daarin een ‘dank je wel’ naar het Nederlandse Albert Schweitzer Fonds en een felicitatie voor de winnaar van de Albert Schweitzer Prijs 2011. Het was leuk om te doen, maar ook stressvol vanwege de korte tijd en het soms niet helemaal op dezelfde lijn zitten.

 

En toen was de dag alweer aangebroken dat ik Simone naar het vliegveld moest brengen. In de ochtend nog even snel naar het FYM centrum en daarna snel door naar de veerboot. We waren er al ruim op tijd aangezien de veerboot niet zo heel vaak op een dag gaat en we moesten dus erg lang wachten. Tegen 20:00 uur was het toch echt tijd om weer afscheid te nemen en was Simone weer weg… Lash en ik konden gelukkig nog diezelfde avond met de veerboot naar huis.

 

Simone alweer naar huis...

Samen aan het werkSimone is alweer naar huis, de tijd is echt omgevlogen. En het was echt super de super!! Heerlijk om weer even iemand naast me te hebben die met me meedenkt, die zelf ook met ideeën komt en die ongeveer dezelfde kennis heeft als ik. Het was ook heerlijk om te zien dat Simone dezelfde frustraties had als dat ik (vooral in het begin) had en hoe ze daarmee omging. Simone en ik lijken in best veel dingen op elkaar, maar het grote verschil nu was dat zij hier voor tien dagen was en ik voor tien maanden. Als je hier langer blijft en met bepaalde mensen en eigenschappen moet omgaan dan probeer je niet alles te bevechten, maar ga je op zoek naar een manier die voor jou het prettigste is. Als je hier korter bent dan ga je het gevecht makkelijker aan en laat je dingen moeilijker los.

 

Voor mij is het echt een groot leerproces geweest, ik heb een aantal dingen van mezelf hier aangepast aan de cultuur. Ik heb meer geduld met anderen, vind het makkelijker om voor een groep te staan en in het Engels te kletsen, kan bepaalde dingen makkelijker loslaten en probeer vele dingen ook vanuit de cultuur hier te bekijken. Deze vaardigheden komen vast wel van pas in Nederland. Toch zijn er nog dingen waar ik nog steeds moeite mee heb; iets niet doen omdat je geen zin hebt zit er voor mijzelf echt niet in. Ook aan bepaalde eigenschappen van personen hier zal ik niet kunnen wennen en ga ik toch liever nu aan de slag dan dat ik alles uitstel of op het laatste moment moet doen. Het is een mooie leerzame tijd hier waarin ik veel over mezelf heb ontdekt.

 

Straks in Nederland zal ik wel weer een omschakeling meemaken en eerlijk gezegd heb ik daar wel weer zin in. Even heerlijk de drukte in, van alles willen en kunnen regelen en zelf aan de slag zijn. Niet telkens afhankelijk zijn van anderen of dingen moeten aanpassen vanwege de cultuur. Gewoon weer even de Nederlandse Sanne kunnen zijn.

 

Ikzelf bijna weer naar huis

Voor mij begint mijn tijd ook al aardig op te schieten en ik merk dat de gedachte daaraan steeds vaker door mijn hoofd schiet. Vanmorgen heb ik zelfs al een lijstje gemaakt met de dingen die ik hier allemaal nog wil doen voordat ik weg ga. De afronding is echt begonnen en ergens vind ik het best eng. Ik ben hier zo’n tien maanden geweest, heb vriendschappen opgebouwd en een eigen organisatie opgezet. Straks moet ik dat allemaal loslaten en maar zien hoe het allemaal verder gaat. Niet alleen het loslaten in Salone vind ik spannend, maar ook het weer naar huis gaan. Nederland is zo anders dan Salone en ik zal me toch echt weer moeten aanpassen. Zal het allemaal goed gaan? En wat ga ik eigenlijk doen? Zal ik snel werk vinden? En wil ik wel werken in Nederland of toch liever in het buitenland?

 

Ik probeer mezelf  gerust te stellen dat het allemaal wel goed zal komen en dat ik eerst even heerlijk kerst ga vieren met mijn familie, dan oud&nieuw en daarna zie ik wel weer verder. Als ik de stap kan nemen om voor tien maanden in mijn eentje naar Sierra Leone te gaan dan moet ik het toch ook wel aankunnen om weer terug te zijn in mijn eigen vertrouwde Nederlandse leventje?

 

Tot de volgende blog,
Sanne

 

Nieuwe tassenPS. Ik heb alle vrijwilligers van FYM een klein cadeautje gegeven. Ik was op zoek naar een nieuw tas want die van mij was helemaal versleten en toen kwam ik vier zwarte tassen tegen met voorop een vakje voor een foto. Deze heb ik gekocht en het FYM logo aan de voorkant in het vakje geschoven. Nu hebben alle vrijwilligers dus een mooie tas en maken ze gelijk een beetje reclame voor FYM. Slim of niet?

 

Op de hoogte blijven?

Wil je een mailtje krijgen als er iets nieuws te lezen is op deze website? Laat me het weten via het contactformulier!

> Direct naar het formulier <

Nú aanwezig op website

   4 bezoekers 

Zoek in website

Goed om te weten

Aardrijkskundeles

Meneer Aardema van het Lyceum aan Zee (voorheen het oude Etty Hillesum College, mijn oude middelbare school) heeft mij benaderd om tijdens enkele lessen aardrijkskunde wat meer te vertellen over Sierra Leone, de oorlog en datgene wat ik daar gedaan heb.

> Ga direct naar artikel <




Powered by Joomla!. Installed by Installatron. Designed by: joomla 1.5 templates joomla hosting Valid XHTML and CSS.